داستان جویریه بنت حارث، دختر رئیس قبیله بنی مصطلق، نمونهای روشن از پیوند میان فتوحات نظامی و ساختار حرم سرای پیامبر اسلام است که مفاهیمی چون کنیزی و تملک بر زنان جنگی را به چالش میکشد. ما در این بخش تحلیل میکنیم که چگونه جویریه پس از شکست قبیلهاش به عنوان غنیمت جنگی اسیر شد و چطور محمد با پرداخت بهای آزادی او، این اسارت را به یک پیوند زناشویی تبدیل کرد تا از آن به عنوان ابزاری سیاسی برای خنثی کردن دشمنیِ یک قبیله قدرتمند استفاده کند. بررسی زندگی او نشان میدهد که در نظام فقهی و سنتی آن زمان، زن چگونه میان مفاهیم کنیز، آزاد شده و همسر جابهجا میشد و این رویکرد، چه تأثیرات ماندگاری بر نگاه اسلام به حقوق اسرای زن و مشروعیت بخشی به تملک بر آنها باقی گذاشته است.
