خدیجه بنت خویلد بیش از آنکه یک همسر ساده باشد، ستون اصلی و ماشین محرکِ قدرت گیری محمد در مکه بود. ما در این بخش به تحلیل این واقعیت میپردازیم که چگونه ثروت و نفوذ تجاری این زن، بستر لازم را برای تبلیغ دینی جدید فراهم کرد و محمد را از یک مرد فقیر به جایگاهی رساند که بتواند ادعای نبوت کند. اینجا با نگاهی نقادانه بررسی میکنیم که آیا بدون حمایتهای همهجانبه و نفوذ اجتماعی خدیجه، اصلاً دینی به نام اسلام فرصت ظهور پیدا میکرد یا خیر؟ همچنین تضاد میان استقلال مالی و شخصیت قدرتمند او در دوران «جاهلیت» را با قوانین محدودکنندهای که بعدها اسلام برای زنان وضع کرد، به چالش میکشیم تا تناقضات برخورد دین با جنسیت را بهتر درک کنیم.
