مذهب در این بخش به عنوان یک برساخت اجتماعی و سیاسی تحلیل می‌شود که با ایجاد حصارهای عقیدتی، جوامع را به گروه‌های خودی و ناخودی تقسیم کرده و در طول تاریخ، ماشین محرک بسیاری از تبعیض‌ها و جنگ‌های خونین بوده است. ما در اینجا به واکاوی این واقعیت می‌پردازیم که چگونه مذاهب با استفاده از مکانیسم ترس و پاداش (جهنم و بهشت)، قدرت نقد را از پیروان خود سلب کرده و با تقدس بخشی به مجموعه‌ای از احکام باستانی، راه را بر پویایی اندیشه و انطباق با ارزش‌های مدرن حقوق بشری می‌بندند؛ این دسته نشان می‌دهد که چگونه نهادهای مذهبی با ادعای مالکیت بر حقیقت مطلق، به ابزاری برای مشروعیت بخشی به حکومت‌های استبدادی و استثمار روانی توده‌ها تبدیل شده‌اند و با ترویج جزم اندیشی (دگماتیسم)، مانع از صلح پایدار و همزیستی مبتنی بر برابری انسانی می‌گردند.
