فاطمه بنت سریح از جمله زنانی است که نامش در فهرست کنیزان محمد قرار دارد و مطالعه زندگی او دریچهای برای فهم نظام طبقاتی و جنسیتی در صدر اسلام میگشاید. ما در این بخش به این واقعیت میپردازیم که چگونه در ساختار قدرت اسلامی، علاوه بر همسران عقدی، دستهای از زنان با عنوان کنیز وجود داشتند که از حقوق برابر با همسران برخوردار نبودند و به عنوان بخشی از مایملک شناخته میشدند. تحلیل حضور فاطمه بنت سریح به ما کمک میکند تا تناقض میان ادعاهای اخلاقی مبنی بر آزادی بردگان را با واقعیتِ نگهداری و تملک بر زنان برده در خانهی رهبر اسلام بسنجیم. این دسته، به نقد این موضوع میپردازد که چگونه بدن زن در قالب کنیز، ابزاری برای پاداش یا خدمت رسانی در سیستم سنتی آن زمان بود و این نگاه، چه ریشههای عمیقی در قوانین فقهیِ تبعیض آمیز امروزی بر جای گذاشته است.
